تنها یک نگاه ساده نبود که من را عاشقت کرد،تنها برق چشمانت نبود که مرا

شیفته توساخت.لحظه ها بودند که تو را در آغوشم گذاشتند.لحظه های سخت و

تلخ جدایی،لحظه های دلتنگی و دلشکستگی بود که مارا به سوی هم کشاند.اما

این تو بودی که مرا انتخاب کردی نه من.چون تو خود در دل رازها داری که در

نغمه هایت سوز دلت را حس میکنم.در سکوت و تنهایی خسته شبها، تنها صدای

تویی که در آغوشم آرام گرفته ای دغدغه هایم را تسکین می بخشد.در لحظه

لحظه های زندگیم تنها شانه های توست که تکیه گاه من شده است.صدای تو از

دل من سخن می گوید،احساست با من یکی شده است و من این احساس را با

تمام وجود ستایش میکنم.چون میدانم تنها تو حرف دلم را میخوانی و می

دانی.چون میدانم در این زمانه کوچک و بی رحم از هرکس بی مهری ببینم از تو

نخواهم دید و هیچکس حرف دلم را نمی داند و نمی خواهد بفهمد که دلم از چه

چیز گرفته است و تو با آواز تنهاییت مرهمی بر روی زخمهای دلم هستی.

احساسم ، غم و شادیم ، تنهایی و لحظه لحظه زندگی ام در گامهایت خلاصه شده

است.با تو زندگی میکنم و با نتها عشقبازی.

درست است نتها چهره های متفاوتی دارند اما سیاه و سفید بودن نتها نشان از

دورنگی آنها نیست .همه دست به دست هم داده اند تا نغمه ای را سر دهند و

ترانه ای را خلق کنند که از دلم سخن می گوید.و من با تمام احساسم رقص

انگشتانم را بر روی سیمهایت جاری میکنم.پا به پای سیمهایت مینوازم و از

گذشته ها خواهم خواند.نت به نت با ناز و نوازش جسمت را لمس میکنم و تو

روحم را با خود آمیخته می کنی.طنین صدایت مونس خلوت شبهایم شده است و

تو تنها محرم راز منی.

تو فصل تازه ای از زندگی من شدی ، همان طور که پاییز هرچند غریب و

رنگارنگ است فصل تازه ای از زندگیست.

در یک کلام ساده بگویم : تو پرپرواز منی.

آری پرپرواز من ، تو هم در یک ماه،یک روز و در آخرین ساعات یک غروب

پاییز همراه با من متولد شدی،تو هم همانند من در 25 مهرماه چشم به جهان

گشودی و همانند من مهرماهی شدی و محبت را در وجودم جاری کردی. 

سلام.

من مهرداد رضایی هستم که در یک روز پاییزی یعنی  25 مهرماه متولد شدم.

یادمه هر وقت صدای گیتار به گوشم میرسید از خود بی خود می شدم و بدجوری

احساساتی می شدم به قول موزیسینها صدای گیتار اذیتم میکرد.تا اینکه روز به

روز علاقه ام به این ساز بیشترو بیشتر شد.فصل دلتنگ پاییز 1387 از راه

رسید و باز منو با خودش به غروبهای گذشته برد و حال و هوای قدیم رو واسم

تداعی کرد تا اینکه یکی از همین روزای هزار رنگ پاییز بود ، آره دقیقا 25

مهر ماه 1387 یه گیتار که مدتها بود پشت ویترین مغازه ای بهم چشمک میزد

رو رفتم خریدم.اون روز تولد من بود و در واقع تولد سازم هم  شد.یادم نمیره از

مغازه تا مسیر خونه که گیتار رو دستم گرفته بودم  باهاش درد ودل میکردم.شاید

فکر کنید دیوونه هستم و خنده تون بگیره اما بخدا جدی میگم انگاری دیگه 1

نفر نبودم و داشتم تنهاییم رو با یکی دیگه تقسیم میکردم.همش بهش میگفتم که

قول میدم پا به پات بیام و یه لحظه ازت دور نشم ، قول میدم لحظه هامونو با

همدیگه قسمت کنیم،قول میدم شریک غم و شادی همدیگه بشیم .بهش گفتم تو

مثل بعضیها نباش که عهد و پیمان ببندند و بعدش به راحتی عهدشونو

بشکنن.یادمه توی همچین غروبی از مهر1384 بود که قول و قرارایی گذاشته

شد اما اون پشت پا به همه چی زد و خیلی راحت از همه چی گذشت و رفت که

رفت که تا آخر عمر میگم خدا واسش نسازه و ... بگذریم.

اما میدونم که تو با من میمونی ، میمونی تا آرزوهای منو یاری کنی.میمونی تا

همدم و مونس تنهای من بشی . تو میمونی و غرور از دست رفته من رو بهم

برمیگردونی .

وهمین حالا که دوباره بهت زل زدم و دارم عاشقانه نگات میکنم، میبینم که پای

عهدت موندی ، غرورمو بهم برگردوندی و منو با خودت به اوج آسمونا

بردی.توی این یکسال که در کنارم بودی لحظه شادی آهنگ شادی نواختی

،لحظه ی دلتنگی و تنهایی آهنگ جدایی نواختی.

چه اشکها و چه بغضهایی که تو شاهدشون نبودی و پا به پای من باهام همدردی

و همدلی نکردی.وقتی نگات میکنم حسابی قند توی دلم آب میشه و  واست ذوق

میکنم ازاینکه هرچقدر هم که آدمای زمونه تنهام بزارن و هیچکی رو نداشته

باشم تویکی رو دارم که باهات درد و دل کنم و به حرف دلم گوش کنی و با

صدات آرومم کنی.

خدایش توی این یکسال نتونستم واست اسمی بیدا کنم که برازنده ات باشه ،

اسمی باشه که همه این چیزایی که ازت گفتم تو وجودت خلاصه شده باشه اما

همین امشب تصمیم گرفتم که اسمت رو  پرپرواز  بزارم.

آره تو همون پرپرواز منی که پریدن رو با تو آموختم و هر لحظه با تو اوج

میکیرم و یک روزی میرسه که با تو پرواز میکنم.

پرپروازم نمیزارم کسی تو رو ازم بگیره.

بنا به دلایلی یک روز زودتر از روز تولد خودم و خودت  وبلاگ رو آپ کردم اما

خدا رو شکر میکنم که تونستم قبل از اینکه دیر بشه مطلبم رو بنویسم.

پیشاپیش ساده و صمیمی میگم:

 پرپرواز  من  تولدت  مبارک